Nie tak miało być... Na targach miałem zawitać już swoim RatVanem z nadzieją na udział w towarzyszącym targom zlocie braci caravaningowej. Niestety nie będącym pewnym w jakim stadium budowy i wykańczania zastanie mnie ostatni weekend października, nie wykupiłem parceli wtedy gdy były dostępne, a dosłownie chwilę później już nie były. Co tylko poświadcza dobrej opini jaką ma ten zlot (w odróżnieniu od warszawskiego, w Nadarzynie). Miejscówki pojawily się już w czerwcu i rozeszły w ciągu paru dni. Zatem na zlot w przyszłym roku, a teraz pozostały jedynie krótkie odwiedziny na samych targach.
Targi są duże, większe niż przed rokiem. Na potrzeby Caravans Salon zajętych było siedem hal, plus w trzech kolejnych były imprezy towarzyszące: Jacht Salon, Tour Salon oraz Festiwal Śladami Marzeń i Tup Tup. I jeszcze cała jedna hala została oddana we władanie foodtraków. Zatem bogato. Zwiedzałem targi w sobotę i był to niezwykle toczny dzień - ilość zwiedzających była ogromna...
Swoją uwagę skupiłem na kampervanach zostawiając w spokoju duże półintegry, alkowy (a właściwie czy jakaś w ogóle była?) i wypasione, wielkie integry. Także przyczepy nie były w kręgu moich zainteresowań. Odnotujmy jednakże obecność na targach nieśmiertelnej n126, która obchodzi w tym roku 50 rocznicę.
Zatem kampervany. Miały je w ofercie nimal wszystkie firmy i wystawcy. Wrażenie robiło stoisko VANNADO gdzie prezentowały się trzy kampervany z perfekcyjnym wykończeniem w stylistyce typowej już dla tej polskiej marki. Czyli mamy egzotyczną sklejkę w naturalnych barwach, wysuwane stoły, półki zamykane elastycznymi linkami. Flagowy model zabudowany został na ogromnym mercedesie 4x4 i przeznaczony w zasadzie na dwie osoby - ogrom miejsca w środku wręcz porażał. Kampery VANNADO mogą się podobać, a z roku na rok ich oferta jest coraz lepsza.
Sporo było kamperów, które dla mnie kamperem tak na prawdę nie są - uważam je za samochody weekendowe, zupełnie inny segment. Cóż z tego bowiem, że możemy w nich spać (po gimnastyce z rozkładaniem siedzeń oczywiście) i gotować (w zasadzie po co w środku?) skoro nie mamy łazienki i toalety. To mocno ogranicza. Z drugiej strony ich kompaktowe rozmiary pozwalają być jedynym samochodem w rodzinie, lub chociaż jedynym dużym. Tu największą reprezentację maja oczywiście VW transportery będące ikoną tego segmentu, ekonomiczne renault i peugeoty. Na stoisku Mercusa wyróżniał się VW id BUZZ w jaskrawo-zielonym kolorze i zabudowanym wnętrzu.
Są na szczęście mniej lub bardzie udane próby wsadzenia łazienki do małego vana. Do tych mniej udanych zaliczyłbym KARMANNA, który był na stoiskach kilku firm - w nadwoziu o długości poniżej 5m zmieszczono 4 miejsca do jazdy, spanie dla dwóch osób w namiocie unoszonego dachu, małe dwie osoby na rozkładanych fotelach na dole, mikroskopijna kuchenka i na końcu właśnie owa łazienka - niezwykle ciasna gdyż zajmuje tylko narożnik samochodu, do tego nie w pełni zabudowana, gdyż podnoszony dach połowę jej wysokości pozostawia otwartą.
Był też RAPIDO także na Fordzie Custom, gdzie również zmieszczono łazienkę z
toaletą i natryskiem choć nieco bardziej otwartą niż w poprzednim
omówionym.
Lepszy wynik uzyskali ludzie z BUSKAMPER.PL gdzie w nadwoziu L2H2 nowego renault traffic zmieścili właściwie normalną łazienkę.
No i jeszcze klasyka acz w bardzo wysokim wydaniu - WESTFALIA na vw transporterze z mikro łazienką ale całkowicie zamykaną. Cena też wysoka: targowa 439 tysięcy. Wprawdzie to model z napędem 4x4 a samo to już winduje mocno cenę.
Wszystko to jednak kosztem dużego kompromisu, gdyż te małe busy uzyskały wprawdzie łazienki albo ich namiastki ale praktycznie zupełnie straciły bagażnik i tak się zastanawiam gdzie mielibyśmy schować krzesełka...
Aby kompromis był sensowny pojazd nie może być jednak zbyt mały, wydaje się, że jego długość musi być w okolicach 5,5m czyli aby wewnątrz, do foteli szoferki było blisko 3 m. Wtedy jest szansa i na łazienkę i na bagażnik i miejsce dla czterech osób w układzie 2+2. Spanie tej ilości osób ułatwiają opuszczane łóżka w przedniej części kabiny, które coraz częściej można spotkać w kampervanach.
Wśród mniejszych, polskich producentów moją uwagę zwróciły dwie firmy, obie wykorzystujące jako materiał konstrukcyjny mebli i ścian działowych blachę malowaną proszkowo, podobno aluminiową. Arkusze gięte na krawędziach, klejone (?) i nitowane pomiędzy sobą zapewniały sztywność i nie wymagały już żadnego szkieletu konstrukcyjnego. NOMAD PROJECT prezentował zabudowę na trojaczku, o typowym układzie wnętrza, w modnej chyba ostatnio ciemnej kolorystyce, oraz oferował swoje meble jako gotowe moduły do samodzielnego montażu. Tak mieli przygotowany blok szafki kuchennej oraz - to niespodzianka - kabinę prysznicową jako całkowicie wyposażony i wykończony prefabrykat do wstawienia w nadwozie, ta wystawiona na targach była opracowana dla rodziny trojaczków. Waga 48kg, koszt 7 tyś.zł. Na pewno jest szczelna.
Drugi producent to REDROCKET oferujący wyłącznie wykonanie na zamówienie samych mebli i elementów wykończeniowych ale bez montażu - ten trzeba sobie zrobić samemu lub zlecić zabudowę jakieś firmie. Na stoisku zaprezentowali w ten sposób czteronapędowego Sprintera robiącego dobre wrażenie. W drugim pojeździe uwagę zwrócił bardzo nietypowy układ wnętrza, autorski pomysł REDROCKET: za ławką w drugim rzędzie (choć opcjonalnie mogłyby być to i fotele) znajduje się duża kuchnia rozwijająca się na plecach siedziska i bocznej ścianie, dalej w lewym narożniku znalazła się łazienka, obok francuskie łóżko ale nie takie zwykłe, jego część była częściowo rozsuwana dzięki czemu przed kuchnią i łazienką w ciągu dnia powstawało dużo miejsca. Przy drzwiach duża, choć płytka szafa. Wszystkie korpusy mebli, podobnie jak w poprzednim projekcie, wykonane są z blachy, a fronty i blaty z laminowanej płyty drewnopochodnej, cienkiej ale niezwykle twardej i sztywnej. Wykończenie i detale pozostawiały sporo do życzenia ale jak twierdził przedstawiciel zespołu to efekt pracy na ostatnią chwilę na targi - nie zmienia to faktu, że niespotykany układ wnętrza zaciekawia.
Zdecydowana większość wystawianych kampervanów ma typowy układ wnętrza, czyli: przednie fotele obrotowe, później stół (powiększany przez obrotowy dolny blat, wysuwanie dodatkowego blatu lub rozkładanie), dwa fotele lub ławka drugiego rzędu, za nimi łazienka, na końcu łóżko nad bagażnikiem w układzie wzdłużnym lub poprzecznym, niekiedy z dodatkowym łóżkiem piętrowym i kuchnia przy drzwiach przesuwanych. Popularne stały się poszerzenia w tylnej części nadwozia zapewniające więcej miejsca na łóżko, niekiedy jednak poszerzenia te rozrastają się na całą długość samochodu - tak miały modele AFFINITY.
Będąc już przy tej marce (polskiej, co warto odnotować) przejdziemy do innych układów wnętrza. W jednym pojeździe zaprezentowali ciekawy układ gdzie z tyłu znalazły się piętrowe łóżka ale pojedyncze, a główne duże łóżko powstawało z rozkładanej tylnej kanapy. Zapewniło to wygodne cztery miejsca do spania w dość kompaktowym samochodzie. Owa rozkładana kanapa to w ogóle autorski wynalazek AFFINITY obecny we wszystkich prezentowanych modelach marki - na jej plecach zorganizowana jest duża narożna kuchnia dzięki czemu łóżko jest szersze niż w typowym układzie kampervana. Rozwiązanie to firma wykorzystuje też w układzie z łazienką na końcu i francuskim łóżkiem obok.
Podobny układ, choć już z kuchnią klasycznie umieszczoną przy drzwiach przesuwnych miało kilku producentów, na przykład GLOBE-TRAVELLER. Wrażenie większej przestrzeni wewnątrz to główna zaleta takiego układu, wadą jest jednak węższe łóżko (tu poszerzenie też potrafi dać kilkanaście dodatkowych centymetrów) i mniejszy bagażnik. Co kto woli.
Odnotuję dwie półintegry gdyż wyróżniły się niezwykle kompaktową budową i bardzo im blisko było do połączenia swoich walorów z zaletami busa. BALCAMP zaprezentował model Monocoque SM620 na podwoziu Mercedesa, gdzie wyróżnikiem jest technologia zabudowy - jednolita, samonośna skorupa. Nie ma więc mowy o przeciekach nawet przy długoletnim użytkowaniu. Do tego przyciągający wzrok ciemno-szary, matowy kolor i kompaktowe rozmiary zewnętrzne. Drugi to Chausson X550 na stoisku Transa-M z Przczyny. Oba mieszczą się w szerokości 2,1m czyli na prawdę niewiele więcej niż zwykły bus ze znanej trójki, długość poniżej 6m, a we wnętrzu proste ściany - ideał? Nie wyszły mi zdjęcia niestety więc odsyłam do galerii balcampu.
Jeszcze na stoisku Wadowskich stała dość kompaktowa półintegra WEINSBERG, swą kompaktowość zawdzięczając pojazdowi bazowemu - vw transporter jest bowiem mniejszy i niższy niż crafter, sprinter czy trojaczki i dość rzadko stosowany w tym segmencie. Ciekawostką wnętrza była powiększająca się łazienka - kabina natryskowa miała powstawać po podniesieniu do pionu części łóżka tylnego. Piszę "miała powstawać" gdyż już tego drugiego dnia targów mechanizm się zablokował nie wytrzymując trudów targowej eksploatacji. Można więc założyć, że przy zwykłej eksploatacji też ten problem nas dotknie - nie drugiego dnia oczywiście ale może już drugiego sezonu. Mimo to targowy egzemplarz na koniec dnia znalazł nabywcę. Podobny problem z pomysłowo powiększającą się łazienką miał Hymer Venture będący gwiazdą zeszłorocznnych targów. Tu możesz przeczytać moją relację xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx.
Jedna, a właściwie to nawet dwie hale mieściły kampery i sprzęt kempingowy przydatny w off-roadzie. Oczywiście były polskie kapsuły AZAR na pickupy ale też sporo innego sprzętu w tym namiotów dachowych różnej maści. Tutaj też było stoisko ADVENTURE VAN CONVERSIONS - niemal już legendarnej polskiej marki budującej bezkompromisowe terenowe kampervany. To oni właśnie przygotowali w zeszłym roku nowy samochód dla ekipy Busem Przez Świat, którzy też byli obecni na targach ale w zupełnie innej części - na towarzyszącym Tour Salon. Teraz AVC pokazało dużego, czteronapędowego sprintera oraz malutkiego, starego Forestera oblepionego off-roadowymi gadżetami i z namiotem dachowym. Nad sensownością nie będę się rozwodził ale dopracowanie detali i jakość wykonania rzuca na kolana.
Jedna hala mieściła strefę Retro oraz Vanlife. Za organizacją tej pierwszej stoi Grzegorz z facebokowej grupy Campermajstrów i dzięki niemu zwiedzający mogli zobaczyć jak to kiedyś się kempingowało. Były więc przyczepy niewiadówki n126, NRD-owska przyczepa rozkładana, vw transportery i ogórki, oraz stare LT z wysokim dachem, wielki wypas lat 80-tych czyli kamper HOBBY 600, typowe dla przełomu lat 80-90 alkowy na bazie starych dukaciaków. Był też niezwykły hand-made na Roburze, zbudowany współcześnie ale klimatem zdecydowanie osadzony w tamtych latach, oraz równie współcześnie zbudowany budżetowo DIY będący połączeniem transportera doki ze starą przyczepą. Wszystko to podlane nostalgicznym sosem gadżetów i akcesoriów z czasów PRL.
Jeden dzień to zdecydowanie za mało by obejrzeć wszystko, nawet przy skupieniu się tylko na segmencie kampervanów. Na koniec fotka z głównego placu gdzie biwakowali zlotowicze towarzyszący targom.
Do następnego.
